Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαράντος, Διευθυντής Ζ’ Ορθοπαιδικής Κλινικής Νοσοκομείου “Υγεία” Εξειδικευμένος Χειρουργός Ορθοπαιδικός Ισχίου & Γόνατος – τ. Διευθυντής Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Coventry & Warwick
Η μερική (υπεξάρθρημα) ή ολική εξάρθρωση της επιγονατίδας συμβαίνει όταν η επιγονατίδα βγαίνει από τη μηριαία τροχιλία προς τα έξω, κατά τη διάρκεια της κίνησης του γόνατος (εξάρθρημα επιγονατίδας) που μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια της επιγονατίδας.
Η επιγονατίδα είναι το σησαμοειδές οστό που βρίσκεται στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος και συνδέει τον τένοντα του τετρακεφάλου με το άνω μέρος της κνήμης μέσω του επιγονατιδικού τένοντα. Η λειτουργία της είναι να βελτιώνει το μοχλοβραχίονα του τετρακεφάλου αυξάνοντας έτσι την τάση του μυός, επιτρέποντας να επιτευχθεί μεγαλύτερο έργο (μεγαλύτερη μυϊκή ισχύς) κατά την έκταση του γόνατος. Η οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας περιβάλλεται από αρθρικό χόνδρο και αρθρώνεται με την αύλακα του μηριαίου οστού (μηριαία τροχιλία).
Η αστάθεια της επιγονατίδας είναι η κατάσταση όπου η επιγονατίδα δεν κινείται φυσιολογικά μέσα στην αύλακα της μηριαίας τροχιλίας, αλλά έχει την τάση να παρεκτοπίζεται προς τα έξω κατά την κάμψη του γόνατος προκαλώντας υπεξάρθρημα ή και πλήρες εξάρθρημα. Η αστάθεια της επιγονατίδας μπορεί να είναι επώδυνη κατάσταση και να επηρεάσει τις φυσιολογικές καθημερινές δραστηριότητες όπως το το βάδισμα και το ανέβασμα σκάλας, ενώ η συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες καθίσταται συνήθως αδύνατη.
Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκληθεί φθορά στον αρθρικό χόνδρο της οπίσθιας επιφάνειας της επιγονατίδας και στην πρόσθια του μηριαίου οστού, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας
Σε γενικές γραμμές υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι αστάθειας της επιγονατίδας.
Προκαλείται μετά από τραυματικό (οξύ) εξάρθρημα της επιγονατίδας που συνήθως συμβαίνει μετά από άμεση πλήξη της επιγονατίδας ή έντονη στροφή του μηρού επί της κνήμης, κυρίως κατά τις αθλητικές δραστηριότητες. Τα περισσότερα εξαρθρήματα αποκαθίστανται με ανάπαυση, παγοθεραπεία και κατόπιν φυσικοθεραπεία, ωστόσο το επαναλαμβανόμενο εξάρθρημα (υποτροπιάζων) μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αστάθεια που χρειάζεται αντιμετώπιση.
Σε αυτή την περίπτωση η επιγονατιδομηριαία άρθρωση είναι δυσπλαστική. (Η σχέση μεταξύ της επιγoνατίδας και της μηριαίας τροχηλίας δεν αναπτύχθηκε σωστά κατά την ανάπτυξη με αποτέλεσμα να αποκλίνει από το φυσιολογικό):
Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος (Face και Profil) ενδέχεται να δείξει παθολογική θέση ή κλίση της επιγονατίδας, στοιχεία δυσπλασίας (μη φυσιολογική ανάπτυξη) της επιγονατίδας ή της μηριαίας τροχιλίας (Skyline ή κατ’ εφαπτωμένη λήψη), καθώς και πληροφορίες για ύπαρξη αρθρίτιδας.
Η μαγνητική τομογραφία MRI μας δίνει σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση των μαλακών μορίων, των συνδέσμων, των τενόντων και του χόνδρου και την πιθανή συνύπαρξη κατάγματος.
Διάφορες γωνίες και ειδικές μετρήσεις που γίνονται στις παραπάνω εξετάσεις μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για το βαθμό σοβαρότητας της πάθησης και κατευθύνουν την απόφαση μας για συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση.
Η θεραπεία του εξαρθρήματος και της αστάθειας της επιγονατίδας μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.
Αν τα επεισόδια εξαρθρήματος της επιγονατίδας είναι επανειλημμένα και σε μικρό χρονικό διάστημα είναι δύσκολο να αποκατασταθούν με συντηρητική αγωγή και φυσιοθεραπεία μόνο, οδηγώντας σε αστάθεια της επιγονατίδος και συνήθως απαιτείται χειρουργική αποκατάσταση.